Θεοδώρα Τζάκρη: «Θέλουμε περισσότερη εσωκομματική δημοκρατία και όχι περισσότερη πρωθυπουργική εξουσία»

Η Βουλευτής Πέλλας και Αντιπρόεδρος του κόμματος Δημοκράτες- ΠΚ κ. Θεοδώρα
Τζάκρη κατά την παρέμβαση της στην Επιτροπή για την Αναθεώρηση του
Συντάγματος, με θέμα «Συζήτηση επί των άρθρων 56 και 57» ανέφερε ότι οι
προτεινόμενες συνταγματικές αλλαγές δεν ενισχύουν τη δημοκρατία ούτε τον ρόλο
του βουλευτή. Αντίθετα, ενδέχεται να ενισχύσουν τον πρωθυπουργοκεντρικό
χαρακτήρα του πολιτικού συστήματος, ενώ η πραγματική μεταρρύθμιση θα έπρεπε
να εστιάσει στην εσωκομματική δημοκρατία, τη λογοδοσία και την αντιμετώπιση
της οικογενειοκρατίας και του νεποτισμού στην πολιτική ζωή.
– Αμφισβήτησε τον ισχυρισμό ότι οι προτεινόμενες αλλαγές ενισχύουν τον ρόλο
του βουλευτή, καθώς οι αρμοδιότητες που προβάλλονται (νομοθετική
πρωτοβουλία, κοινοβουλευτικός έλεγχος, διαμεσολάβηση) υπάρχουν ήδη.
– Όπως είπε «ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις θα ήταν η θέσπιση ανώτατου ορίου
κοινοβουλευτικών θητειών και η ενίσχυση της εσωκομματικής δημοκρατίας».
– Ανέφερε αντίφαση ανάμεσα στην επίκληση ενίσχυσης του βουλευτή και στις
προτάσεις διότι στην πράξη θα δυναμώσουν περαιτέρω τη δύναμη του
πρωθυπουργού.
– Ήταν αντίθετη στην πρόταση να καθορίζονται «τα κωλύματα και τα
ασυμβίβαστα» κυρίως και όχι από το ίδιο το Σύνταγμα, θεωρώντας ότι αυτό θα
μπορούσε να επιτρέψει χαλάρωση σημαντικών περιορισμών για υποψηφίους
βουλευτές και κρατικούς αξιωματούχους.

Ακολουθεί η ομιλία της κ. Τζάκρη:
«Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι
Παρακολούθησα με ενδιαφέρον την παρέμβαση του εισηγητή της πλειοψηφίας για
την ενότητα των άρθρων 56 και 57 που συζητούμε σήμερα που αφορούν τα
κωλύματα και ασυμβίβαστα των βουλευτών, ο οποίος μας είπε και ορθά ότι θα
πρέπει να το δούμε αυτό σε συνάρτηση με το άρθρο 60 που αφορά την ψήφο κατά
συνείδηση του βουλευτή ώστε να ενισχυθεί ο ρόλος του βουλευτή σε ένα αμιγώς
πρωθυπουργικοκεντρικό σύστημα, και σας άκουσα κατάπληκτη να εισηγείστε ότι

2
αυτό θα επιτευχθεί δήθεν με την δυνατότητα του βουλευτή να εισηγείται προτάσεις
νόμων και με την ενίσχυση του ελεγκτικού και διαμεσολαβητικού του ρόλου, να
εισηγείστε δηλαδή το αυτονόητο που έχει και σήμερα ένας βουλευτής αντί να
ακούσω πρόταση για την καθιέρωση ενός ανώτατου ορίου κοινοβουλευτικών
θητειών ή πρόταση για την ενίσχυση των αρχών της δημοκρατίας στο εσωτερικό των
κομμάτων, καθώς πολύ σωστά αναφερθήκατε και στο άρθρο 29 του Συντάγματος.
Τώρα το πως αυτό συμβαδίζει αυτό με την πρόθεσή σας να αναθεωρήσετε επί τα
χείρω της αρμοδιότητες του ΠτΔ και να δίνετε την δυνατότητα στον πρωθυπουργό
να διαλύει την Βουλή κατά το δοκούν χωρίς καν την επίκληση μείζονος εθνικού
λόγου δεν μπορώ να το εξηγήσω. Δεν βγάζει νόημα. Ακόμη μεγαλύτερη έκπληξη
ένοιωσα ακούγοντας δια στόματος του εισηγητή σας την πρόταση της πλειοψηφίας
για τα άρθρα 56 και 57 που λέει ότι τα άρθρα αυτά εν ολίγοις πρέπει να
αντικατασταθούν με μία απλή εξουσιοδοτική διάταξη που θα δίνει την αρμοδιότητα
στον κοινό νομοθέτη να τα ορίζει λεπτομερώς. Δηλαδή αν οι διατάξεις αυτές
αναθεωρηθούν σύμφωνα με την πρότασή σας αύριο το πρωί μπορεί να δούμε στα
ψηφοδέλτια ανθρώπους που έχουν αμετάκλητες ποινικές καταδίκες για
κακουργήματα, ή να δούμε πχ να αίρεται το ασυμβίβαστο μεταξύ γενικού
γραμματέα και υποψήφιου βουλευτή ή να δούμε να αίρεται το ασυμβίβαστο εν
ενεργεία περιφερειάρχη και υποψήφιου βουλευτή ή ακόμη και γενικού διευθυντή
υπουργείου και υποψηφίου βουλευτή. Και γιατί όχι αύριο μεθαύριο εφόσον πάλι
στην αναθεώρηση προτείνετε να έχουμε ελάσσονες και μείζονες περιφέρειες όπου
στις μείζονες οι βουλευτές μπορεί να εκλέγονται και χωρίς σταυρό να δούμε εκεί σε
θέση εν είδη βουλευτή επικρατείας εν ενεργεία κρατικούς λειτουργούς.
Ταυτόχρονα η ΝΔ έχει κατακλύσει την δημοσιότητα, εδώ και πάρα πολύ καιρό, με
μια ιδέα που επιχειρεί μάλιστα να την συνταγματοποιήσει και αναφέρομαι στην
εισαγωγή του ασυμβίβαστου βουλευτή και Υπουργού.
Είτε έχει κατά νου προοπτικά να αλλάξει το πολίτευμα είτε, αν το συνδυάσω και με
την πρωτοτυπία του διπλού τρόπου εκλογής βουλευτών, καταλήγει στο ίδιο
συμπέρασμα ότι δημιουργεί ένα ατελείωτο πάγκο προθύμων να υπηρετήσουν το
οποιοδήποτε σχέδιο των ιδιωτικών συμφερόντων που κρύβονται πίσω του, καθώς
είναι προφανές ότι έστω και με τις σημερινές παθογένειες οποιοσδήποτε βουλευτής
θητεύει Υπουργός έχει και κάποιο κόσμο να λογοδοτεί.
Εδώ λοιπόν η πλειοψηφία επιχειρεί να έχει Υπουργούς ειδικών αποστολών, οι
οποίοι δήθεν θα ασκούν τις συλλογικές αποφάσεις μιας κυβέρνησης χωρίς επιρροή
από μηχανισμούς, όπως το ρουσφέτι και οι πιέσεις των πολιτών που εκπροσωπούν
την κοινωνία και στην πραγματικότητα απλώς θα απαλλάσσονται από τον μπελά να
εκπροσωπούν την κοινωνία και να λογοδοτούν σε αυτήν.
Δημιουργείται δε ένας στρατός αναπληρωματικών βουλευτών, οι οποίοι θα είναι
περίπου 50, 60, 70, 100 ανάλογα με τα πόσα πρόσωπα εκ των βουλευτών θα
υπουργοποιούνται κάθε φορά σε κάθε ανασχηματισμό, κι αυτός ο πάγκος των
αναπληρωματικών βουλευτών, θα πραγματοποιεί ταξίδι αναψυχής στο
κοινοβούλιο, όπως τα σχολεία που κάνουν εκπαιδευτικές εκδρομές σε συνεδριάσεις
της Βουλής, και κάθε φορά που θα φεύγει ένας υπουργός από την θέση του, θα
ξαναγυρίζει ο αναπληρωματικός στον πάγκο, στην κανονική του δουλειά και ζωή,

3
ενδεχομένως να απολαμβάνει και προνόμια όσο εκτελεί χρέη αναπληρωματικού, θα
έρχεται θα ψηφίζει part time δύο ή και τρεις φορές στην θητεία μιας κυβέρνησης
και ελπίζω να αντιλαμβάνεστε ότι με αυτό τον τρόπο γελοιοποιείτε το Πολίτευμα.
Ποδοσφαιροποιείτε έτσι την πολιτική ζωή της χώρας και θέτετε τις
κοινοβουλευτικές ομάδες σε μία διαρκή μεταγραφική περίοδο. Διότι ξέρετε ο
αναπληρωματικός όταν καταστεί βουλευτής ορκίζεται ως κανονικός βουλευτής. Που
σημαίνει ότι αλλάζοντας ενδεχομένως κόμμα και πηγαίνοντας για παράδειγμα σε
ένα κόμμα της αντιπολίτευσης θα κουβαλάει και την έδρα του και ο Υπουργός αν
παύσει να είναι Υπουργός δεν θα μπορεί να επιστρέψει στο κοινοβούλιο.
Αυτό κυρίες και κύριοι βουλευτές είναι ένα κλείσιμο του ματιού σε αυτούς που είναι
επιλαχόντες να δίνουν την μάχη για το κυβερνών κόμμα και να συνεργάζονται
πειθήνια προκειμένου, μιλώντας ειδικά για την ΝΔ που τα τζάκια κυριαρχούν, να
έχουν όλοι μια ελπίδα περάσματος από το βουλευτικό έδρανο ώστε να αποκτούν
αναγνωρισιμότητα και να αξιοποιούνται σε μέλλοντα χρόνο.
Αυτά είναι αστεία και επικίνδυνα πράγματα δεν γίνονται σε καμία χώρα του
πλανήτη και θα σας έλεγα να αφήσετε το Πολίτευμα μακριά από τα μικροκομματικά
σας παιχνίδια και την διαχείριση των φιλοδοξιών των στελεχών σας να το πάρετε
απόφαση ότι στο πολίτευμά μας δεν νοείται βουλευτής εξ εφέδρων. Αυτά απλά δεν
γίνονται.
Θέλω να κλείσω με μια παρατήρηση: Όσο κωλύματα και ασυμβίβαστα
βουλευτών και να καθιερώσουμε στο Σύνταγμα το γεγονός αυτό από μόνο του δεν
αρκεί για την οργανωθεί καλύτερα η δημοκρατική λειτουργία του δημοσίου
χώρου. Χρειάζεται εμπέδωση αρχών εσωκομματικής δημοκρατίας στα ίδια τα
κόμματα, δηλαδή παρέμβαση στο άρθρο 29 του Συντάγματος. Πρέπει οι
δημοκρατικοί προοδευτικοί φορείς να επιβάλουν την δημοκρατία στον δημόσιο
χώρο και αυτό είναι θέμα κουλτούρας αντίληψης και γενικότερης θεώρησης των
πραγμάτων. Μόνο έτσι μπορούν να εξαλειφθούν φαινόμενα νεποτισμού και
οικογενειοκρατίας. Διότι στο παλαιό πολιτικό σύστημα δεν έχουμε μεν φαινόμενα
μοναρχίας που βασιζόταν στην κληρονομική διαδοχή, αλλά έχουμε πλείστα
φαινόμενα κληρονομικής δημοκρατίας όπου 5 οικογένειες τα τελευταία 100 στην
κυριολεξία δεσπόζουν στην πολιτική ζωή του τόπου έχοντας ιδιοκτησιακό σύνδρομο
για το κράτος, εναλλάσσοντας τα μέλη της σε κυβερνητικούς ρόλους.
Με λίγα λόγια κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι θεωρώ ότι θα αλλάξουμε
κεφάλαιο στην σύγχρονη πολιτική ιστορία της χώρας όταν καταφέρουμε να
«ξεσογιέψουμε». Δεν θα πρέπει να χάσουμε την ευκαιρία στην παρούσα
Συνταγματική Αναθεώρηση, αν και όπως προείπα δεν αρκεί μόνο αυτό -. Απαιτείται
η εμπέδωση αρχών εσωκομματικής δημοκρατίας σε όλα τα κόμματα.»