Τέταρτη φορά ηττημένος σε έξι ραντεβού τίτλου, πέμπτη σε επτά εάν συμπεριλάβουμε και το τραυματικό φάιναλ-φορ του Φαλήρου το 1993, ο ΠΑΟΚ είναι αυτή τη φορά υποχρεωμένος να υποκλιθεί σε ανώτερο αντίπαλο. Χαμένες ευκαιρίες ήταν η Ναντ του 1992 (με το λάθος του Φασούλα) και το περυσινό διπλό ραντεβού με την ίδια Μπιλμπάο (όπου το τρόπαιο χάθηκε στις λεπτομέρειες και σε οικείο περιβάλλον), ωστόσο η Σούρνε του 2026 έκανε βήματα προόδου σε σχέση με την περυσινή δίχως να κουνηθεί ρούπι.
Πολύ απλά, απέναντι στον εκ βάθρων αναδομημένο και σχεδόν νεόδμητο φετινό ΠΑΟΚ παρουσιάστηκε μία ομάδα η οποία πρόσθεσε άλλους δώδεκα μήνες ομοιογένειας στο ήδη συμπαγές και καλοζυμωμένο σύνολο που από χρόνια χτίζει ο Τζάουμε Πονσαρνάου. Τι κι αν τα υλικά ήρθαν από τον τρίτο κόσμο του μπάσκετ; Σουηδοί, Ισλανδοί, Νορβηγοί, Πολωνοί, Κροάτες, Λιθουανοί, εμιγκρέδες, όλοι οι καλοί χωράνε όταν ο αρχιτέκτονας ομιλεί φαρσί τη γλώσσα του μπάσκετ.
Του μπάσκετ του προπονητή, για να γίνω σαφέστερος. Ο Παντελής Μπούτσκος και πριν από αυτόν ο Γιούρε Ζντοβτς έκαναν αξιέπαινη δουλειά με το κάπως ασυνάρτητο υλικό του ΠΑΟΚ, αλλά οι τελικοί δεν σηκώνουν αμερικανιές και ατελείωτο ένας-εναντίον-ενός. Παρά το κύμα αισιοδοξίας και το κλίμα πανστρατιάς, το 79-73 της Πυλαίας δεν ήταν τελικά αρκετό.
Απέναντι σε μία άμυνα όπου δούλεψαν όλοι για όλους και γέμισαν τα αντίπαλα κορμιά με μώλωπες, ο ΠΑΟΚ ξέμεινε νωρίς από δυνάμεις και από ιδέες. Στο δεύτερο ημίχρονο της ολικής καθίζησης, η στατιστική του ΠΑΟΚ περιείχε μόνο 1 ασίστ. Τα 3/17 σουτ με τα οποία ξεκίνησε ο Μπριν Ταϊρί απέναντι σε σκυταλοδρομία από καμικάζι και η εξαφάνιση του Μέλβιν χάρισαν στο τιμόνι στους Βάσκους, με τελευταία αναλαμπή του ΠΑΟΚ τα τρίποντα με τα οποία ο ζεστός Ντίμσα ισοφάρισε σε 49-49.
Στην αμέσως επόμενη φάση, η Σούρνε έβαλε ψευδοτετράποντο με τον Πέτρασεκ και αξιοποίησε το επιθετικό ριμπάουντ μετά τη χαμένη βολή με νέο τρίποντο, του Χίλαρντ, σχεδόν από τη σέντρα: 6 πόντοι αιμορραγία σε 3-4 αγωνιστικά δευτερόλεπτα. Κάπου εκεί ξανάρχισε ο τελικός από την αρχή και χάθηκε ο έλεγχος. Οι Βάσκοι έπαιζαν πια με τα λευκά.
Το παρκέ κατηφόρισε όπως στο ματς της κανονικής περιόδου, το +6 έγινε +22 στο άψε σβήσε και η σεμνή τελετή έλαβε τέλος με το αόρατο πέμπτο φάουλ του, κορυφαίου και στους δύο τελικούς, Πάτρικ Μπέβερλι. Τα δύο τζούφια «καρφώματα» του Ομορούγι στο …δοκάρι και το 40% εντός παιδιάς ήταν η ανάγλυφη σφραγίδα της κατωτερότητας.
Ο Αριστοτέλης Μυστακίδης και ο Αντρέα Τρινκιέρι φεύγουν από την Ισπανία με το μυαλό γεμάτο νοερές σημειώσεις.Όπως αποδείχθηκε και στο φάιναλ-8 του Κυπέλλου Ελλάδας στην Κρήτη, ο ΠΑΟΚ έχει μπροστά του πολλή ανηφόρα ώσπου να γίνει ανταγωνιστικός σε επίπεδο ευρωπαϊκής κορυφογραμμής.
Η Μπιλμπάο παρέδωσε σεμινάριο απόψε και κέρδισε ένα κύπελλο γεμάτο δικαιοσύνη, αλλά δεν παύει να είναι η ένατη ομάδα της Liga Endesa, με απολογισμό (και εκεί) μία ήττα για κάθε νίκη. Το ευρωπαϊκό σαφάρι της τελευταίας διετίας έφερε στον ΠΑΟΚ δύο τελικούς, σε διοργάνωση μικρομεσαίου επιπέδου έστω, αλλά οι πραγματικές αίθουσες των πραγματικών θρόνων απέχουν ακόμη έτη φωτός.
Το κέρδος των τελευταίων μηνών είναι ο όψιμος ενθουσιασμός των ερωτευμένων με το ποδόσφαιρο οπαδών και πάνω απ’ όλα η αναγέννηση του οράματος. Ο ΠΑΟΚ έχει στην πινακοθήκη του δύο ευρωπαϊκά τρόπαια από τις αρχές της δεκαετίας του ’90, αλλά και τότε χρειάστηκε να κολλήσει χιλιάδες εύσημα ποτισμένα με ιδρώτα και πόνο για να τρυπήσει τη βιτρίνα, εγχώρια και διεθνή.
