Θεοδώρα Τζάκρη: «Ο Μητσοτάκης ιδιωτικοποιεί το νερό και οδηγεί στην χρεωκοπία νοικοκυριά και αγρότες»

Η Βουλευτής Πέλλας κ. Θεοδώρα Τζάκρη, στην τοποθέτησή της στην Επιτροπή
Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής επί της αρχής για το Σχέδιο Νόμου του
Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας «Επέκταση αρμοδιοτήτων της Εταιρείας
Υδρεύσεως και Αποχετεύσεως Πρωτευούσης και της Εταιρείας Ύδρευσης και
Αποχέτευσης Θεσσαλονίκης, ενίσχυση της Ρυθμιστικής Αρχής Αποβλήτων, Ενέργειας
και Υδάτων, ρυθμίσεις για τον Οργανισμό Διαχείρισης Υδάτων Θεσσαλίας Ανώνυμη
Εταιρεία και λοιπές διατάξεις», ανέφερε ότι πρόκειται για ένα νομοσχέδιο το οποίο
δεν υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον αλλά ανοίγει τον δρόμο για τη συγκέντρωση της
διαχείρισης του νερού σε ελάχιστα, υπερμεγέθη σχήματα, δημιουργώντας τις
προϋποθέσεις για ιδιωτικοποίηση ενός θεμελιώδους δημόσιου αγαθού. Με την
απορρόφηση δεκάδων ΔΕΥΑ, δημοτικών υπηρεσιών ύδρευσης, ΤΟΕΒ και ΓΟΕΒ από
την ΕΥΔΑΠ και την ΕΥΑΘ, η κυβέρνηση δημιουργεί δύο μεγάλου μεγέθους φορείς
που επεκτείνονται σε διαφορετικά υδατικά διαμερίσματα, χωρίς να λαμβάνει
υπόψη τις επιστημονικές αρχές της ολοκληρωμένης διαχείρισης των υδάτων, όπως
προβλέπει η ευρωπαϊκή νομοθεσία. Ωστόσο, το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι
αν οι υπηρεσίες θα παρέχονται από μεγαλύτερους οργανισμούς, αλλά αν το νερό
θα παραμείνει στην πράξη δημόσιο αγαθό, με διαφάνεια, επιστημονική διαχείριση,
συμμετοχή της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και προστασία του περιβάλλοντος. Το
νομοσχέδιο εγείρει σοβαρά ζητήματα συνταγματικότητας, καθώς:
 υπονομεύει τον δημόσιο χαρακτήρα της διαχείρισης του νερού,
 παραβιάζει τη διοικητική αυτοτέλεια της Τοπικής Αυτοδιοίκησης,
 απομακρύνει τη λήψη αποφάσεων από τις τοπικές κοινωνίες, αντίθετα με
την αρχή της εγγύτητας.
Παράλληλα, δεν αντιμετωπίζει τις πραγματικές προκλήσεις της λειψυδρίας και της
κλιματικής κρίσης. Δεν προβλέπει ουσιαστική επιστημονική αξιολόγηση της
κατάστασης των υδροφορέων, των υδροληψιών, των κινδύνων υφαλμύρινσης και
της φέρουσας ικανότητας των υδατικών συστημάτων, ενώ μεταφέρει κρίσιμες
αρμοδιότητες χωρίς ολοκληρωμένο σχεδιασμό. Επιπλέον, η διαδικασία της
διαβούλευσης υπήρξε ανεπαρκής για ένα τόσο εκτεταμένο σχέδιο αναδιάρθρωσης,
το οποίο μεταβάλλει συνολικά τον χάρτη της ύδρευσης και της άρδευσης στη χώρα.
Για τους παραπάνω λόγους η κ. Τζάκρη δήλωσε ότι καταψηφίζει το νομοσχέδιο.

2

Αναλυτικά η παρέμβαση της κ. Τζάκρη:

«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Η κυβέρνηση φέρνει εσπευσμένα ένα νομοσχέδιο- συμβόλαιο, προφανώς όχι με τον
λαό, αλλά με τα funds και τις εκλεκτές της τεχνικές εταιρείες.
Λίγο πριν τις εκλογές έρχεται να κλείσει μία εκκρεμότητα δισεκατομμυρίων ευρώ με
τους χορηγούς της. Δηλαδή να νομοθετήσει την ιδιωτικοποίηση του νερού,
δημιουργώντας ένα καλάθι χρημάτων, όπως κάνουν τα funds που αγοράζουν
καλάθια κόκκινων δανείων.
Τι έχει προηγηθεί αυτού του νομοσχεδίου; Ένα άλλο νομοσχέδιο λίγες μέρες πριν,
του Υπουργείου Εσωτερικών για την κωδικοποίηση της Νομοθεσίας για την Τοπική
Αυτοδιοίκηση, το οποίο ποινικοποιούσε την ιδιότητα του μέλους του Διοικητικού
Συμβουλίου μιας ΔΕΥΑ για τα χρέη αυτών των κοινωφελών επιχειρήσεων, χρέη
έναντι κυρίως των παρόχων ενέργειας. Οι οποίοι πάροχοι ενέργειας τέμνονται
επιχειρηματικά με τις τεχνικές εταιρείες που θα αναλάβουν και την διαχείριση των
γιγαντωμένων ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ. Και λέω γιγαντωμένωνν ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ επειδή
εξαπλώνονται με τον νόμο αυτό γεωγραφικά σε πλήθος όμορων νομών και μάλιστα
αναλαμβάνοντας και τις αρμοδιότητες των ΤΟΕΒ και ΓΟΕΒ.
Πιο συγκεκριμένα η ΕΥΔΑΠ απορροφά 26 Τμήματα Δήμων που παρέχουν υπηρεσίες
ύδρευσης και αποχέτευσης, 7 ΔΕΥΑ και 8 ΤΟΕΒ, αλλά ΚΑΙ την αρμοδιότητα
άρδευσης που ασκεί η Περιφέρεια σε συνέχεια του πρώην Οργανισμού
Κωπαίδας. Ξεκινάμε δηλαδή από την Βοιωτία, την Φωκίδα και φτάνουμε στην
Εύβοια. Και καταλήγουμε στην Θεσσαλονίκη, όπου η ΕΥΑΘ αντίστοιχα απορροφά 5
τμήματα Δήμων που παρέχουν υπηρεσίες ύδρευσης και αποχέτευσης, 8 ΔΕΥΑ, 11
ΤΟΕΒ και 1 ΓΟΕΒ. Άλλοι 25 πάροχοι περνούν προς εκμετάλλευση σε ιδιώτες.
Εδώ λοιπόν μπαίνει ένα συνταγματικό πρόβλημα και ένα επιστημονικό πρόβλημα,
καθώς το Σύνταγμα ορίζει ρητά ότι το σύνολο των υπόγειων και υπέργειων
αγαθών βρίσκονται στην πλήρη ιδιοκτησία του δημοσίου. Πάνε λοιπόν και κάνουν
πράξη, δημιουργώντας ένα ακόμη τετελεσμένο, το οποίο είναι προδήλως
αντισυνταγματικό. Διότι όταν ελέγχει ένας ιδιώτης και την ύδρευση και την
αποχέτευση και την άρδευση, τότε γίνεται ένα ωραιότατο μονοπώλιο. Και μάλιστα
επειδή πρόκειται για διαχείριση δημοσίων αγαθών να δείτε ότι θα τους φτιάξουμε
από το ΕΣΠΑ και ότι απομείνει από το Ταμείο Ανάκαμψης και τα δίκτυα. Και θα
δημιουργήσουμε ένα ακόμη εισπρακτικό έπος, όπως αυτό της παραχώρησης της
Αττικής Οδού. Με δημόσιο χρήμα έγιναν μάγκες όλοι.
Μπαίνει όμως, μιας και δεν ντρέπεστε να το ψηφίσετε αυτό το νομοσχέδιο και ένας
επιστημονικός προβληματισμός, καθώς ο ιδιώτης ενδιαφέρεται για το κέρδος και
δεν ασχολείται ιδιαίτερα, όπως έχουμε δει και με τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας,
με το φυσικό περιβάλλον.
Λάβετε υπόψιν σας ότι η Ευρωπαϊκή Οδηγία -Πλαίσιο για τα ύδατα, η 60/2000
προβλέπει ότι η διαχείριση των υδάτων γίνεται με βάση τα υδατικά διαμερίσματα

3
και τις λεκάνες απορροής ποταμών, γιατί αυτές αποτελούν την φυσική ενότητα του
υδατικού κύκλου. Από πότε λοιπόν η Εύβοια και η Αττική και η Φωκίδα αποτελούν
κοινά υδατικά διαμερίσματα και λεκάνες απορροής ποταμών; Και το ίδιο ερώτημα
ισχύει και για την Θεσσαλονίκη. Ειδικά τώρα που ενσωματώνονται διαδικασίες
άρδευσης και ο ιδιώτης θα αρδεύει ανεξέλεγκτα. Άρα θα αντλεί ανεξέλεγκτα.
Υπάρχει όμως και κάτι άλλο που θα καταστεί ανεξέλεγκτο. Δεν τους φτάνει τους
αγρότες που τους διέλυσε η κυβέρνηση Μητσοτάκη και συνακόλουθα η παγκόσμια
κρίση στην εφοδιαστική αλυσίδα, λόγω του πολέμου στο Ιράν και στην Ουκρανία,
τώρα θα τους κόβουν και το νερό. Διότι ο ιδιώτης θα κλείνει την βάνα. Θα κλείνει
την αντλία δηλαδή. Και θα βγάζει και διαταγές πληρωμής. Έτσι σιγά σιγά, επειδή
αυτό θα επεκταθεί ως κακοήθεια σε όλα τα μεγάλα αστικά κέντρα που έχουν τα
πολλά λεφτά και στις αγροτικές περιοχές που έχουν τα πολλά λεφτά, θα μιλάμε για
μία κατά παράβαση του Συντάγματος, αλλά και της απόφασης του Συμβουλίου της
Επικρατείας ιδιωτικοποίηση του νερού.
Και υπάρχει και μία ακόμη παραβίαση του Συντάγματος και συγκεκριμένα του
άρθρου 102 γιατί αυτό το νομοσχέδιο παραβιάζει την διοικητική αυτοτέλεια των
ΟΤΑ και, μετά από αυτό, βρίσκεται σε πλήρη σύγκρουση με την αρχή της
εγγύτητας των υπηρεσιών που κατοχυρώνεται από τον Ευρωπαϊκό Χάρτη τοπικής
αυτονομίας, υπό την έννοια ότι η άσκηση των δημοσίων αρμοδιοτήτων πρέπει να
ανήκει στις κατά το δυνατόν πλησιέστερες αρχές προς τους πολίτες. Σε λίγο θα
αναρωτιούνται οι άνθρωποι γιατί πρέπει να παίρνουν το τηλέφωνο των βλαβών της
ΕΥΑΔΑΠ στην Αθήνα, ενώ κατοικούν ή καλλιεργούν στην Βόρεια Εύβοια. Η οποία και
κάηκε και γέμισε ανεμογεννήτριες στα καμένα και δεν απολαμβάνει την ίδια
ποιότητα νερού με αυτήν που απολαμβάνουν οι κάτοικοι του λεκανοπεδίου.
Ειδικά για την άρδευση θέλω να πω ότι παραβιάζεται με αυτό το νομοσχέδιο
πλήρως κάθε επιστημονική αρχή υδατικού ισοζυγίου στην ελληνική ύπαιθρο. Και το
νομοσχέδιο αυτό δεν προβλέπει επιστημονική αξιολόγηση σε τέσσερις κρίσιμες
παραμέτρους:
-Στην κατάσταση των υπογείων υδροφορέων
-Των υδροληψιών
-Των κινδύνων υφαλμύρινσης και
-Της φέρουσας ικανότητας των υδατικών συστημάτων.
Καμία αξιολόγηση δεν προβλέπεται για αυτά. Καμία. Ελεύθερα όλα. Σε μια χώρα
που για να κάνει ένας αγρότης μια γεώτρηση πρέπει να ξοδεύει 10.000 με 20.000
ευρώ για να πάρει μια άδεια. Αν την πάρει και αυτή.
Το μέλλον λοιπόν μπορείτε να το διαβάσετε από τώρα αν δείτε το χαρακτηριστικό
παράδειγμα της Θεσσαλίας. Μετά από δεκαετίες υπεράντλησης και τις συνέπειες
της κλιματικής κρίσης (Daniel, elias), απαιτείται συνεχής επιστημονική
παρακολούθηση και όχι μόνο διοικητική αναδιοργάνωση. Η λειτουργία του νέου
ΟΔΥΘ, 2 χρόνια μετά την ψήφιση του νόμου 5106/2024, δεν έχει ενσωματώσει
ακόμη το ΓΟΕΒ και τους 53 ΤΟΕΒ της περιοχής. Ο διαχειριστικός τους έλεγχος και η
σχετική ΚΥΑ είναι ακόμη σε επεξεργασία.

4
Προκαλεί προβληματισμό η ίδια η διαδικασία της διαβούλευσης. Το Υπουργείο
επανήλθε με ένα σχέδιο νόμου, διαφορετικού τίτλου, σημαντικών αλλαγών και
συμπληρωματική διαβούλευση μόλις δέκα ημερών, μέσα στον Ιούλιο.
Συμπληρωματική διαβούλευση ενός άλλου νομοσχεδίου του «Εκσυγχρονισμός του
πλαισίου των Υπηρεσιών Ύδρευσης και Αποχέτευσης και επείγουσες ενεργειακές και
πολεοδομικές ρυθμίσεις» το οποίο είχε τεθεί σε διαβούλευση το Φεβρουάριο του
2025 και μετά μπήκε στο συρτάρι. Ένα νομοσχέδιο που αλλάζει συνολικά τον χάρτη
των υπηρεσιών ύδρευσης άξιζε πολύ ουσιαστικότερη διαβούλευση.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Το βασικό πρόβλημα του νομοσχεδίου είναι ότι συγχέει τη διαχείριση των φορέων
με τη διαχείριση του ίδιου του υδατικού πόρου.
Σήμερα τα νησιά μας αλλά και άλλες περιοχές (Θεσσαλία) αντιμετωπίζουν σοβαρά
προβλήματα λειψυδρίας.
Το πραγματικό δίλημμα δεν είναι ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ ή ΔΕΥΑ. Το πραγματικό δίλημμα
είναι αν το νερό θα συνεχίσει να αντιμετωπίζεται ως δημόσιο αγαθό που
διαχειρίζεται με διαφάνεια, συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών και
περιβαλλοντική ευθύνη ή αν η μεταρρύθμιση θα περιοριστεί σε μια
συγκεντρωτική αναδιάρθρωση των φορέων, χωρίς να απαντά στις μεγάλες
προκλήσεις της λειψυδρίας, της κλιματικής κρίσης και της βιώσιμης διαχείρισης των
υδάτων.
Ο σχεδιασμός και η εποπτεία της διαχείρισης των υδατικών πόρων της χώρας, αλλά
και η εποπτεία των παρόχων υπηρεσιών ύδατος (ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ, ΔΕΥΑ, Δήμοι ΟΕΒ
κλπ) είναι ευθύνη της Πολιτείας.
Η πραγματική διαχειριστική επάρκεια δεν αποδεικνύεται με μεγαλύτερα
οργανωτικά σχήματα ή οικονομίες κλίμακας. Αποδεικνύεται με τον ολοκληρωμένο
σχεδιασμό με βάση τις λεκάνες απορροής, την επιστημονική τεκμηρίωση, την
ενίσχυση των δημόσιων υπηρεσιών, τη συμμετοχή της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και τη
διασφάλιση ότι το νερό θα παραμείνει στην πράξη αυτό που είναι: ένα δημόσιο
αγαθό και όχι ένα ακόμη αντικείμενο διοικητικής αναδιάρθρωσης και οικονομικής
εκμετάλλευσης. Το νερό δεν μπορεί να μετατραπεί σε μια νέα «μπίζνα»
δισεκατομμυρίων για λίγους και εκλεκτούς.
Αναρωτιόμαστε λοιπόν. Το λογαριασμό πότε θα τον στείλετε;;;
Τώρα όσον αφορά στο Β Μέρος:
Τροποποιείται ο Κώδικας Χωροταξίας Πολεοδομίας «Νικόλαος Ταγαράς» ο οποίος
κυρώθηκε μόλις στις 8/6/26 (ν. 5306/2026, Α΄ 88). Τι αλλάζει: «Η αναβίωση των
εγκαταλελειμμένων, μικρών και φθινόντων οικισμών» είναι εξαιρετικός τίτλος,
αλλά δεν θα επιτευχθεί με πολεοδομικές διευκολύνσεις ή απαιτούνται άλλα πιο
σημαντικά πράγματα; Ένας εγκαταλελειμμένος οικισμός δεν θα ξαναζωντανέψει
επειδή αλλάζει το θεσμικό πλαίσιο δόμησης. Θα ξαναζωντανέψει όταν αποκτήσει
κατοίκους, υποδομές, υπηρεσίες, εργασία και προοπτική. Είναι υπαρκτός ο κίνδυνος
αυτές οι ρυθμίσεις να αξιοποιηθούν κυρίως για οικιστική ή τουριστική ανάπτυξη
χωρίς ολοκληρωμένο χωρικό σχεδιασμό. Ή αυτός είναι ο στόχος;;;

5
Ο ΟΦΥΠΕΚΑ αναλαμβάνει διαρκώς νέες αρμοδιότητες. Είναι εύλογο να ερωτηθεί
κάποιος: Ενισχύεται αντίστοιχα με επιστημονικό προσωπικό, δασολόγους,
βιολόγους, γεωλόγους και φύλακες ή απλώς αυξάνονται οι αρμοδιότητές του;
ΑΥΤΟΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ – ΑΠΟΘΗΚΕΥΣΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ: Διευρύνονται οι δυνατότητες
συλλογικής αυτοκατανάλωσης και ενισχύει τη χρήση συστημάτων αποθήκευσης
(μπαταριών) που συνδέονται με αυτή, ΝΑΙ ΑΛΛΑ πώς θα χρηματοδοτηθούν οι
μπαταρίες; Το κόστος παραμένει υψηλό και χωρίς ουσιαστικά χρηματοδοτικά
εργαλεία η συλλογική αυτοκατανάλωση μπορεί να παραμείνει περιορισμένη.
Στο άρθρο 56: Η διευκόλυνση της υλοποίησης έργων ΑΠΕ σε κορεσμένα δίκτυα δεν
μπορεί να υποκαταστήσει την ανάγκη για ουσιαστική ενίσχυση των ηλεκτρικών
υποδομών. Αντί να θεραπεύει την αιτία του προβλήματος, το νομοσχέδιο
διαχειρίζεται τις συνέπειές του. Χωρίς ταχεία ανάπτυξη των δικτύων μεταφοράς,
διανομής και αποθήκευσης, η χώρα θα συνεχίσει να αντιμετωπίζει καθυστερήσεις,
περικοπές παραγωγής και αβεβαιότητα για επενδυτές και καταναλωτές.
 Προηγήθηκε η αδειοδοτική ανάπτυξη των ΑΠΕ χωρίς την παράλληλη
ανάπτυξη των υποδομών
 Η ενεργειακή μετάβαση αντιμετωπίστηκε ως υπόθεση επενδυτών και
αδειοδοτικών διαδικασιών
 Η αποθήκευση είναι απαραίτητη, αλλά απουσιάζει με αποτέλεσμα ενέργεια
να πετιέται, φωτοβολταϊκά να κατεβάζουν διακόπτες, δίκτυα να κινδυνεύουν
από την υπερφόρτωση.
Μία από τις σημαντικότερες ενεργειακές διατάξεις του νομοσχεδίου αφορά στην
προώθηση των Υβριδικών Σταθμών (συνδυασμός ΑΠΕ και συστημάτων
αποθήκευσης, συνήθως μπαταριών ή αντλησιοταμίευσης). Η αποθήκευση είναι
πλέον απαραίτητη για την ασφαλή ενσωμάτωση περισσότερων ΑΠΕ.
Ωστόσο, συνεχίζονται οι αποσπασματικές διατάξεις αντί ενός συνεκτικού εθνικού
σχεδιασμού που να συνδέει την ανάπτυξη των ΑΠΕ με την αναβάθμιση των δικτύων,
την αποθήκευση, τη χωροταξία, την προστασία του περιβάλλοντος και την ενεργό
συμμετοχή των πολιτών και των τοπικών κοινωνιών.
Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι της Πλειοψηφίας
Σήμερα θέλετε να ψηφίσετε ένα νομοσχέδιο -ειδικά εσείς της Περιφέρειας – το
οποίο αποτελεί ταφόπλακα για την ελληνική ύπαιθρο και την Περιφέρεια. Και
αναρωτιέμαι; Πότε θα παύσετε να υπακούτε στις εντολές Μητσοτάκη για να
σταματήσετε να καταστρέφετε τους τόπους που σας εξέλεγξαν, τους τόπους στους
οποίους μεγαλώσατε. Αυτό είναι δικό σας πρόβλημα, το οποίο όμως έχει προσλάβει
διαστάσεις καταστροφής της χώρας. Δικαίωμά σας να ξεπουλάτε τα πάντα.
Υποχρέωσή μας να υπερασπιζόμαστε το δημόσιο συμφέρον. Καταψηφίζω αυτό το
κατάφωρα αντισυνταγματικό νομοσχέδιο και ελπίζω οι πολίτες που καταστρέφετε
να σας γκρεμίσουν με την ψήφο τους το ταχύτερο δυνατόν για να γλιτώσει η χώρα.